Sapos

Binnen de groep anurans is de pad een van de dieren die zich over de hele planeet heeft verspreid en kan worden gevonden meer dan 5.000 soorten. Het is een amfibie met grote ogen en een klein lichaam, meestal in grijze, groene of bruine kleur.

Het kennen van zijn kenmerken, waar hij leeft en de zorg die hij nodig heeft, zal zijn levensverwachting verhogen, vooral in gevangenschap.

Hoe gaat het met de pad

De pad, wetenschappelijke naam Nar, is een kleine amfibie van een grootte van niet meer dan 14 centimeter lang (10 in het geval van mannen). Het heeft een rond lichaam en brede benen, met vier vingers aan de voorkant; en vijf achterin.

Met een brede en korte kop, wat het meest opvalt, is zijn snuit en een lange kleverige tong die hij gebruikt om gemakkelijk voedsel te vangen. Sommigen hebben dit niet en gebruiken hun kaken om hun prooi vast te houden tot ze sterven zonder zuurstof. Afhankelijk van de soort pad die het is, kan zijn huid gif afscheiden, hoewel dit niet gebruikelijk is.

Kan leven tussen 10 en 30 jaar, meer als het goed wordt verzorgd en in gevangenschap wordt gehouden.

Hoe een pad van een kikker te onderscheiden

Een van de meest voorkomende verwarringen tussen deze twee amfibieën is verwar een pad met een kikker. De waarheid is echter dat er duidelijke verschillen zijn.

Om te beginnen, de pad heeft een ruwere en ruwere huid, in tegenstelling tot de kikker, die zacht is en meestal altijd vochtig is. Daarnaast is deze dunner en meer gestileerd, andersom, wijd en mollig.

De poten van een pad zijn korter en ze lopen liever dan dat ze springen (omdat ze daar niet zo goed in zijn). En de kleur van hun huid is sindsdien een andere onderscheidende indicator heeft een donkerdere kleur en bruin, in tegenstelling tot de kikker, wiens tint helderder is.

waar de pad leeft

De pad is te vinden op elk continent op aarde behalve Australië en Antarctica. Zijn natuurlijke habitat is die van een vochtige omgeving en in de buurt van watergebieden. Hoewel ze in elk ecosysteem overleven, hebben ze voor hun voortplanting een aquatische omgeving nodig.

ze zijn van de dieren passen zich beter aan het ecosysteem aan waar ze wonen, hun eigen interne temperatuur kunnen regelen dankzij de regelmechanismen van het lichaam. Hun activiteit kan op elk moment van de dag worden uitgevoerd, zelfs als het regent.

soorten padden

In het dierenrijk zijn er meer dan 5000 verschillende soorten (tussen kikkers en padden). Omdat de pad op bijna elk continent voorkomt, worden er in totaal 52 verschillende geslachten herkend, plus enkele padden die tot andere amfibieënfamilies behoren.

Onder hen zijn de bekendste de gewone pad, de Arabische pad, de oostelijke vuurbuikpad, de Aziatische gewone pad, de groene pad, de schoppenpad, Etc.

verzorging van een pad

Een pad is niet het gebruikelijke dier om in huis te hebben, hoewel er velen zijn die ervoor kiezen om er thuis voor te zorgen. Om dit te doen, moet u uw behoeften kennen.

terrarium

Om een ​​pad als huisdier te hebben, is het belangrijk om een ​​groot terrarium te hebben, met een minimum van 50 liter (het hangt af van de soort), waar je twee verschillende gebieden kunt onderscheiden, een in het water en de andere op het land, met gemakkelijke toegang tot beide. .

Het moet worden ingericht om het in zijn natuurlijke habitat te plaatsen, met rotsen, planten en mos, naast zand of aarde, maar dat dit uiteindelijk het water niet vervuilt. Je hebt geen verwarming nodig of regelt de temperatuur niet, tenzij je in een koude omgeving woont. Een pad verdraagt ​​temperaturen van 15 tot 24 graden.

voeding van de pad

De pad is een vleesetend dier en eet insecten, wormen, larven, slakken, spinnen... zowel in het wild als als huisdier. Er zijn gelegenheden, wanneer de soort groter is, wanneer ze knaagdieren, hagedissen of slangen kunnen eten.

Hun manier van eten is anders dan die van andere dieren. Want in plaats van te gaan jagen, blijven ze onbeweeglijk op één plek wachtend op hun eten om zijn tong te lanceren en voedsel te vangen.

voortplanting van padden

De voortplanting van de pad vindt ovulair plaats, dat wil zeggen via eieren die in een vochtige omgeving (voornamelijk water) worden afgezet zodat de larven uitkomen. Dan vindt er een transformatie plaats die metamorfose wordt genoemd, waarbij ze van larven naar kikkervisjes gaan en van daaruit naar padden.

Vanwege de evolutie van zijn soort kan de pad zich, net als de kikker, afhankelijk van waar hij leeft, al dan niet voortplanten, aangezien een waterig medium nodig is, als het niet wordt gevonden, kan het jaren duren om zich voort te planten.

De mannelijke padden gaan het water in om hun territorium te verdedigen met behulp van diepe geluiden die andere mannetjes verdrijven. Tegelijkertijd trekken ze vrouwtjes aan. Deze kiezen, afhankelijk van het lied van de pad, voor het een of het ander en de paring, genaamd Amplexus. Het mannetje, in het water zelf, bestijgt het vrouwtje door haar bij de oksels of bij de lies te grijpen.

Op dat moment laat het vrouwtje de eieren los die tegelijkertijd door het mannetje worden bevrucht. Deze worden gekenmerkt doordat ze verenigd zijn in koorden en een donkere kleur hebben, evenals een grootte en vorm die, afhankelijk van het type pad, kan verschillen. Elk ei heeft een geleiachtig laagje dat, wanneer het in contact komt met water, groter wordt om het leven binnenin te beschermen.

De tijd voordat ze uitkomen is meestal tussen de vijf en 40 dagen, afhankelijk van de soort en ook van de weersomstandigheden. Gemiddeld genomen de larven verschijnen binnen twee weken. Maar ze kunnen niet bewegen vanwege de geleiachtige bescherming en ook vanwege de koorden van de eieren. Na een paar dagen worden ze vrijgelaten, terwijl ze zich ontwikkelen terwijl ze zich voeden met de reserves die ze in dat gebied vinden.

In het begin hebben de larven geen mond, en het is ook niet gemakkelijk te zeggen welk deel van de kop dat is. Maar binnen een paar dagen verandert dat, het kunnen ontwikkelen van een mond, geile snavel en anale en neusopeningen. Fysiek zijn ze ovaal en hebben ze een lange staart waarmee ze door het water zwemmen. In die tijd worden ze beschouwd als kikkervisjes.

De volgende stap die het doorloopt, is het verschijnen van de achter- en voorpoten, waardoor het zijn staart verliest. Wanneer de kieuwen stoppen met werken en longademhaling begint, vindt metamorfose plaats. Dit kan een week duren, waarbij het trommelvlies, het binnen- en middenoor, het gezichtsvermogen zich ontwikkelen, de ogen in het hoofd worden verplaatst en de lichaamsbouw meer lijkt op die van een pad.