Salamanders

Binnen de groep amfibieën bevindt zich een nogal merkwaardig dier dat het grootste deel van zijn leven in het water doorbrengt. Het gaat over triton. Het is een klasse van amfibieën die kan zijn lichaam regenereren nadat hij schade heeft opgelopen zowel bij ongelukken als bij gevechten. Het is een van de kenmerken die ze delen met salamanders, aangezien ze tot dezelfde familie behoren die bekend staat als Salamandridae. De watersalamander behoort tot de orde Caudata en het geslacht Triturus.

Hier vertellen we je alle kenmerken, leefgebied, voeding en voortplanting van de watersalamander.

Welke kenmerken heeft de salamander?

Het zijn dieren van een klein formaat. Momenteel zijn er 8 soorten salamanders bekend. Het verspreidingsgebied is verdeeld over de gebieden Europa, Azië en Amerika. Het zijn koudbloedige dieren, dus ze moeten hun temperatuur regelen met het ecosysteem. In de winter moeten ze zich op donkere plekken verstoppen en in het voorjaar, wanneer de temperaturen hoger zijn, paren ze.

Een van de redenen waarom je kunt zien of de watersalamander zich bedreigd voelt, is dat ze hun kop en een deel van hun lichaam opheffen om hun ondergedeelte te laten zien. De kleuren van dit dier worden versterkt in het onderste gedeelte, omdat daar de giftige stoffen worden gevonden waarmee ze zich kunnen verdedigen.

Het zijn exemplaren die meestal gemiddeld 18 centimeter lang zijn, waarbij de vrouwtjes groter zijn dan de mannetjes. De vorm is langwerpig van kop tot staart. Het heeft 4 korte ledematen en uitpuilende ogen. Een van de kenmerken waarvoor de morfologie van deze levende wezens opvalt, is dat hun lichaamslengte evenredig is aan die van hun staart.

De huid heeft verschillende kleuren, afhankelijk van de soort. Het normaalste is dat het kleuren zijn tussen bruin en groenachtig met wat donkere vlekken. Deze kleur is overvloediger omdat ze het als camouflage gebruiken om zich in het vuil en de bladeren te verbergen. Op deze manier slagen ze erin zichzelf te beschermen tegen elk roofdier dat op hen probeert te jagen. Zijn buik heeft meer levendige tonen, variërend van geel tot oranje en Het komt door de hoeveelheid giftige stoffen die ze bezitten. Dit is een manier waarop ze hun tegenstanders moeten waarschuwen voor de macht die ze in elk gevecht kunnen hebben.

Net als bij andere amfibieën ademt de salamander door zijn huid en vervelt hij twee keer per jaar. Net als bij andere amfibieën, zoals de salamander, zijn ze in staat om een ​​deel van hun lichaam te regenereren als ze verminkt zijn. Deze eigenschap is zo verbazingwekkend dat zelfs zijn ogen en hart zich kunnen hervormen in geval van verminking.

Door de huid verdrijven deze dieren gifstoffen uit gebieden die kunnen worden verdedigd tegen elke vijandige soort. Een van de problemen waarvoor deze dieren Ze zijn niet al te fel, het is dat deze giftige stoffen geen effect hebben als ze niet worden ingenomen. Met slechts de aanraking van de huid is het een onschadelijke substantie.

Zijn staart is plat zoals de vorm van zijn kop. Hij heeft geen sterk ontwikkelde zintuigen van zicht en gehoor. Het is bekend dat ze last hebben van bijziendheid en deze handicap wordt versterkt als ze uit het water zijn.

Habitat en dieet van de watersalamander

De belangrijkste habitat van deze dieren zijn plassen en gebieden waar de aarde erg vochtig is. Als ze jong zijn en zich in het larvenstadium bevinden, leven ze in het water. Ze kunnen leven in lagunes, beekjes, ondiepe vijvers en sommige putten. Als ze volwassen zijn, zoeken ze moerassen en hellingen op waar de bodemtemperatuur rond de 12 graden is en ze voldoende ruimte hebben om te lopen en op takken te klimmen. Deze takken heeft hij nodig om zichzelf te kunnen voeden.

Het dieet van de watersalamander is gebaseerd op insecten en andere soorten dieren die kunnen jagen, bijten en verteren. Als ze een prooi hebben kunnen bemachtigen, kiezen ze ervoor om hun eigen jongen of andere volwassen salamanders op te eten die ze snel kunnen behandelen. Normaal gesproken is hun dieet voornamelijk gebaseerd op wormen, eieren van andere insecten, larven, duizendpoten, schaaldieren, spinachtigen en ringwormen. Om op deze dieren te jagen, bespringen ze ze om ze te kunnen bijten. Soms gebruiken ze hun gif om zichzelf te verdedigen.

newt reproductie

Het broedseizoen vindt plaats in het voorjaar.. Het is tijd om naar buiten te gaan en de zesde plaats te bereiken, aangezien de temperaturen veel aangenamer zijn. Gedurende de winter overwinteren ze en als de temperatuur stijgt samen met de ontwikkeling van de bloemen, helpen ze de plassen te concentreren. Deze plassen zijn waar ze hun respectievelijke maken demonstratie van viriliteit om verkering en daaropvolgende paring te beëindigen.

Tijdens dit paarseizoen hebben salamanders de helderste huid. Hun lippen zwellen op en de vrouwelijke wezens blazen hun buik op. Na verkering en vertoon door het mannetje voegt het zich bij het vrouwtje om de spermatofoor te verlaten. Ze kan ze zelf in het water introduceren. Het vrouwtje kan tegelijkertijd sperma van meerdere salamanders ontvangen, aangezien er geen direct fysiek contact is.

Na het paren is het vrouwtje verantwoordelijk voor het zoeken naar planten waar ze een deel van het land en water kan hebben waar ze haar eieren kan leggen en vochtig kan houden. Laat er een op elk blad van de plant vallen en vouw het blad om om ze te beschermen. Als er een korte tijd verstrijkt, komen de eieren uit en komen de larven van daaruit uit. Vroeger waren de kikkervisjes slechts kleine kopjes met twee lijnen, rockers genaamd, die helpen hun evenwicht te vinden tijdens het zwemmen. Wanneer deze lijnen groeien, verdwijnen ze.

De levenscyclus en geslachtsrijpheid variëren tussen elke soort salamander. Wat betreft hun gedrag zien we dat het behoorlijk intelligente dieren zijn en zich gemakkelijk kunnen verdedigen tegen hun roofdieren. Deze roofdieren zijn voornamelijk vissen, kikkers, padden en slangen.

Ik hoop dat je met deze informatie meer te weten kunt komen over de watersalamander.